Aan het begin van het beekje De Run, verscholen in het groen van de Weebosch, ligt een stuk grond waar een opmerkelijke transformatie plaatsvindt. Wat jarenlang een eentonige maisakker en een intensieve varkensstal was, verandert de komende jaren in natuurgebied ‘De Beemde’. Een plek waar natuur en kleinschalige zorg samenkomen. Maar hoe verander je een idyllische droom in een renderend zorglandschap zonder de essentie – rust en absolute vrijheid – te verliezen? Oprichters Martijn en Judith Pauly bouwen aan een unieke balans tussen zakelijke nuchterheid en oprechte maatschappelijke impact.
De vonk in de imkersoase
Het zaadje voor De Beemde werd niet geplant aan een vergadertafel, maar ontstond organisch tussen de bijenkasten en de koeien. Martijn, ervaren in het inrichten van landgoederen, hield zich hobbymatig al bezig met wilde bijen. Toen er op een dag kinderen van een zorgbakkerij op visite kwamen bij zijn bijen, viel alles op zijn plek. “De buurman zag ons dat doen,” vertelt Judith. “Hij zei: ‘Als je ooit iets anders wil doen, moet je hier iets mee gaan doen. Martijn ging zo goed met die kinderen om en legde het allemaal zo mooi uit.'”
Wat begon als een voorzichtig idee, kreeg snel vorm toen Martijn een landschapsarchitect polste, destijds nog met een grapje. Die raakte echter meteen enthousiast en stuurde niet veel later een compleet schetsplan op. Toen ook de toenmalige grondeigenaren Jan en Iet groen licht gaven voor de verkoop, veranderde het idee in een concreet plan. De droom om de tweede helft van hun werkende leven maatschappelijk relevant in te vullen – en dat letterlijk in hun eigen achtertuin – was geboren.
Spelende kinderen en natuurlijke rust
Het concept van De Beemde combineert een multifunctioneel hoofdgebouw (met een kinderdagverblijf, behandelkamers en een boerderijwinkel) met zes kleinschalige ‘retraite-huisjes’ in de omliggende vier hectare nieuwe natuur. Dit brengt een interessante dynamiek met zich mee, want hoe bewaar je de beloofde rust voor iemand in een intensief burn-outtraject, terwijl er even verderop kinderen van het kinderdagverblijf rondrennen en lokale wandelaars door het park struinen?
De sleutel ligt volgens Martijn en Judith in slimme zonering en een rotsvast geloof in transparantie en vrijheid. Het hoofdgebouw krijgt veel glas, waardoor er een natuurlijke synergie ontstaat via een laagdrempelig ‘vier-ogen-systeem’. Mensen die in de gezamenlijke keuken de dagbesteding doen, kunnen bijvoorbeeld zo een blik werpen op het kinderdagverblijf.
Bovendien is het terrein groot genoeg om elkaar de ruimte te geven. “Vrijheid is dat gasten de ruimte moeten ervaren om te doen wat ze willen en hun dag naar eigen inzicht in te vullen,” legt Martijn uit. “Er is wel altijd iemand in de buurt, maar het is geen camping. Mensen kunnen elkaar hier echt wel vermijden als ze dat willen.” De dynamiek van spelende kinderen hoeft de rust niet te verstoren; het kan juist afleiding en hernieuwde levensenergie bieden voor wie daar behoefte aan heeft.
Ondernemen zonder zorgdiploma
Een scherpe vraag die potentiële partners of investeerders direct zullen stellen: hoe run je een zorglandschap als je zelf geen zorgverlener bent? Martijn en Judith zijn hier heel helder en professioneel in: zij bewaken de kwaliteit van de locatie, de natuur en de hospitality, de zorg laten ze over aan de experts.
“Wij zijn zelf geen zorgverleners,” benadrukt Judith. “Er komen instanties op af die wel de verzorgers hebben, maar geen ruimtes of verblijf. Wij verhuren de ruimtes en accommodaties aan derden.” Zij treden op als facilitators en professionele gastheer en -vrouw. Martijn richt zich op de ecologische inrichting, de moestuin, het voedselbos en de bijen; Judith managet de organisatie, de boerderijwinkel en de planning.
Dit zorgt voor een zuiver en professioneel bedrijfsmodel. Om economisch zelfvoorzienend te zijn, fungeren de zes hoogwaardige natuurhuisjes als de financiële drager van het project. De maatschappelijke functies en de natuurontwikkeling kosten geld, maar door de stabiele verhuur van de verblijfsrecreatie – met name gericht op de Kempische regio – krijgt De Beemde een solide, renderende basis. “Het moet uiteindelijk wel een onderneming zijn en er moet een kostprijs op zitten, anders krijgen we geen investeerders aangetrokken,” klinkt de nuchtere zakelijke realiteit.